Kendilerini Temize Çıkaranlar

|

 

İnsanlar hatalarına nasıl da bir kılıf bulur ve silmeye çalışırlar. Birde haklıymış gibi başkalarına suç atarlar. Bu durum nedeniyle her zaman aklıma   Kerbela Olayı’nda Hz. Hüseyin’i Kûfe’ye davet edip ardından baskı ve korku nedeniyle ona yardım etmeyerek şehit edilmesine yol açan ve sonrasında yaşadıkları derin pişmanlığı bir kefaret ve ritüel hareketine dönüştüren topluluk Tevvâbîn (Tövbe Edenler) gelir. Daha sonra bu guruplar tarihi süreç içinde   Şiilik mezhebinin ve Şii fıkhının/itikadının kurumsallaşmasında ve matem ritüellerinin (Aşura) oluşmasına neden olurlar. Şia, İslam dünyasında parçalanmanın temelini atmıştır.

Tarihi Sürecin Gelişimi ve Ritüelleşme

• Kûfelilerin Daveti:   Muaviye’nin ölümünden sonra Kûfe halkı, Yezid’e biat etmeyerek Hz. Hüseyin’e binlerce bağlılık mektubu gönderdi ve onu şehirlerine davet etti.
• Kalleşlik ve İhanet: Emevi valisi Ubeydullah bin Ziyad’ın Kûfe’de kurduğu sert baskı, tehdit ve rüşvet ağı nedeniyle, Kûfe halkı korkarak Hz. Hüseyin’i Kerbela çöllerinde yapayalnız bıraktı.
• Vicdan Azabı ve Tevvâbîn Hareketi: Hz. Hüseyin’in şehit edilmesinin ardından Kûfe’de Süleyman bin Surad liderliğinde büyük bir pişmanlık dalgası başladı. Kendilerine "Tevvâbîn" diyen bu grup, günahlarından arınmanın tek yolunun Hz. Hüseyin’in intikamını almak ya da bu uğurda ölmek olduğuna inandı.
• Ritüel ve Matemin Doğuşu: Tevvâbîn ordusu savaşa gitmeden önce Hz. Hüseyin’in kabrini ziyaret ederek günlerce ağladı, feryat etti ve tövbe seansları düzenledi. Bu ağlama, dövünme ve pişmanlık pratikleri, günümüz Şiiliğindeki Muharrem ayı matem ritüellerinin ve Aşura günü yapılan yas törenlerinin (sinezen, maktel okumaları) tarihsel kökenini oluşturdu.
• Mezhepsel Kurumsallaşma: Bu derin vicdan azabı, siyasi bir klik olan Alioğulları taraftarlığını (Şiatu Ali), teolojik ve ritüel boyutları olan kurumsal bir mezhebe (Şiilik) dönüştüren en güçlü psikolojik motor oldu.

Benzer Yazılar